40e jaargang nr.  4 (juli 2026)
thema: De kern van gereformeerd belijden nú. 40 jaar Kontekstueel

Rens de Ronde
Redactief

Dat veertig jaar een bijzondere periode is, weet de oplettende bijbellezer allang. Veertig jaar leeft Mozes een faraonisch leven in Egypte. Veertig jaar is hij herder in de woestijn. Veertig jaar trekt hij met een koppig volk een nieuwe toekomst tegemoet. De eerste periode is er een van luxe en tevredenheid, maar eindigt met de onrust om hoe het er in de wereld aan toegaat; de tweede is er een van rust in een leven ver weg, maar eindigt met de roeping om zelf op pad te gaan; de derde laat ten slotte zien hoe weerbarstig het is om die roeping te volgen, en dat wat je hoopt te bereiken misschien wel altijd buiten bereik zal blijven.
Als Kontekstueel staan we na veertig jaar ook op een kantelmoment. Althans: dat was de inzet van de jubileumdag die we begin vorige maand in Nijkerk hielden. We zijn blij dat we velen van u daar konden begroeten! Waar we vandaan kantelen, en waarnaartoe, en of dat ook parallellen vertoont met het leven van Mozes, is echter geen uitgemaakte zaak. Komend uit een tijd waarin het vooral over hermeneutische vragen ging, stelde Arnold Huijgen dat we ons als blad, vanwege wat er gaande is in de wereld, vooral zouden moeten richten op de theologische antropologie. Is dat een overgang van ‘luxe voor theologen’ naar de harde kant van het menselijk bestaan? Of juist een roeping om, na jaren van bezinning, op pad te gaan? Het beloofde land lijkt in ieder geval nog niet in zicht.
In dit nummer brengen we de lezingen die op de jubileumdag gehouden zijn op papier naar u toe. Naast de lezing van Arnold Huijgen, waarin hij bovenstaande stelling uitwerkt, bevat dit nummer dus ook de reacties van Martine Oldhoff, Alfred van de Weg (helaas tijdens de dag verhinderd) en Mark de Jager. Zij corrigeren, nuanceren en verdiepen het betoog van Huijgen en scherpen daarbij de opdracht voor Kontekstueel verder aan. De goede verstaander merkt dat het daarbij natuurlijk om veel meer gaat dan alleen maar de inhoud van een tweemaandelijks blad. Het gaat veel breder over de vraag wat het betekent om vandaag gereformeerd te zijn. Vraagt dat om eenvoudig Christus te belijden? Of legt dat ‘gereformeerde’ juist nadruk op de zonde en de noodzaak van geloof? Of vraagt het ‘nú’ juist om accentuering van de kerk als gemeenschap? Ik ben er nog niet helemaal uit.
Zoals u gewend bent, heeft dit nummer u nog meer te bieden. Heime Leenman doet vanuit een nauwkeurige exegese mooie vondsten op bij 1 Petrus 2. Leonard van Aalst denkt met Kaj Munk mee over oorlog en vrede vandaag. En ten slotte keert Gerard den Hertog in de Kroniek terug naar het begin van het ‘gereformeerd belijden’. Hij ontdekt dat juist dat begin bijzonder licht laat schijnen op datzelfde belijden nu.

F.C. de Ronde is predikant in de hervormde gemeente van Willige Langerak en eindredacteur van Kontekstueel.
Mailadres: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.